7 Ekim 2023 sonrası yaşananları alt alta dizdiğimizde karşımızdaki tablo açık; bu yeni çözüm sürecini 7 Ekim dayattı ve masanın her iki tarafı da bu süreci yürütmeye mecbur kaldı.
Bölgede silahlı örgütler güç kaybederken, emperyalizmin finansal ve diplomatik desteğiyle merkezi devletler güçlendiriliyor.
Süreç şimdi bu noktaya geldi çünkü Erdoğan devlet içindeki bütün güç odaklarını ya tasfiye etti ya da kendine mahkûm etti.
Saray bütün bu süreci Suriye’de ve Türkiye’de bir tasfiye ve entegrasyon süreci olarak yönetmek isterken, yaşananın bir ‘Demokrasisiz Barış’ olduğu ortada.
Ağır ekonomik krizin ve sermayenin çıkarları altında ağır bir kuşatma altında olan işçi sınıfının özne olduğu, işçi sınıfının sözünü söylediği bir hat inşa etmenin zamanı geldi.
Sınıfsız bir dünya için Marksizm Şimdi! her şeyden önce mücadele eden işçiler, öğrenciler ve geleceğin devrimci zaferlerine adanmış insanlar için bir yol arkadaşı olmayı hedeflemektedir. Bu mütevazı çabanın, bu toprakların boyun eğmez devrimcilerine karanlıkta bir fener olmasını diliyoruz.
Şimdi “İşçicilik yapmayın!” diyenlere soruyoruz: İşçinin olmadığı bir merkez komite, işçinin konuşmadığı bir kürsü, işçinin önderlik etmediği bir devrimcilik toplumsal düzeni nasıl değiştirebilir?
NATO emperyalist-kapitalist düzeni işçi sınıfının devrimci mücadelesine karşı korumak için oluşturulmuş uluslararası bir karşı-devrim aygıtıdır. Dünya çapında işçi sınıfının örgütlenmesini, sosyalist hareketleri ve ulusal kurtuluş mücadelelerini ezmek için burjuvazinin kurduğu bir askeri-siyasi aygıttır. Sovyetler Birliği’nin 1991’de çözülmesinden sonra ‘tehdit’ ortadan kalktığı halde NATO’nun dağılmaması, hatta sürekli genişlemesi, örgütün gerçek işlevinin ‘komünizme karşı savunma’ değil, kapitalist düzenin ve emperyalist hegemonyanın küresel ölçekte korunması olduğunu göstermektedir.
Sosyalistler için NATO’ya karşı mücadele, sadece bir dış politika meselesi değil; doğrudan sınıf mücadelesinin bir cephesidir. NATO’dan çıkış talebi, aynı zamanda kendi ülkemizdeki egemen sınıfların emperyalizmle kurduğu organik bağı teşhir etmek ve işçi sınıfının bağımsız, enternasyonalist bir siyasi hattını inşa etmek anlamına gelir.
Savaş tüccarları ve Epstein skandallarının çıkar ortakları, NATO Zirvesi maskesi altında 7-8 Temmuz’da Ankara’da bir araya geliyor. ABD emperyalizminin ve müttefiklerinin dünyayı bir yağma ve savaş alanına çevirme stratejilerinin konuşulacağı bu zirvenin ne Türkiye işçi sınıfına ne de dünya halklarına herhangi bir yarar sağlamayacağı açıktır.
7 Ekim 2023 sonrası yaşananları alt alta dizdiğimizde karşımızdaki tablo açık; bu yeni çözüm sürecini 7 Ekim dayattı ve masanın her iki tarafı da bu süreci yürütmeye mecbur kaldı. Bölgede silahlı örgütler güç kaybederken, emperyalizmin finansal ve diplomatik desteğiyle merkezi devletler güçlendiriliyor. Süreç şimdi bu noktaya geldi çünkü Erdoğan devlet içindeki bütün güç odaklarını ya tasfiye etti ya da kendine mahkûm etti. Saray bütün bu süreci Suriye’de ve Türkiye’de bir tasfiye ve entegrasyon süreci olarak yönetmek isterken, yaşananın bir ‘Demokrasisiz Barış’ olduğu ortada. Ağır ekonomik krizin ve sermayenin çıkarları altında ağır bir kuşatma altında olan işçi sınıfının özne olduğu, işçi sınıfının sözünü söylediği bir hat inşa etmenin zamanı geldi.
Sınıfsız bir dünya için Marksizm Şimdi! her şeyden önce mücadele eden işçiler, öğrenciler ve geleceğin devrimci zaferlerine adanmış insanlar için bir yol arkadaşı olmayı hedeflemektedir. Bu mütevazı çabanın, bu toprakların boyun eğmez devrimcilerine karanlıkta bir fener olmasını diliyoruz.
Şimdi “İşçicilik yapmayın!” diyenlere soruyoruz: İşçinin olmadığı bir merkez komite, işçinin konuşmadığı bir kürsü, işçinin önderlik etmediği bir devrimcilik toplumsal düzeni nasıl değiştirebilir?
NATO emperyalist-kapitalist düzeni işçi sınıfının devrimci mücadelesine karşı korumak için oluşturulmuş uluslararası bir karşı-devrim aygıtıdır. Dünya çapında işçi sınıfının örgütlenmesini, sosyalist hareketleri ve ulusal kurtuluş mücadelelerini ezmek için burjuvazinin kurduğu bir askeri-siyasi aygıttır. Sovyetler Birliği’nin 1991’de çözülmesinden sonra ‘tehdit’ ortadan kalktığı halde NATO’nun dağılmaması, hatta sürekli genişlemesi, örgütün gerçek işlevinin ‘komünizme karşı savunma’ değil, kapitalist düzenin ve emperyalist hegemonyanın küresel ölçekte korunması olduğunu göstermektedir. Sosyalistler için NATO’ya karşı mücadele, sadece bir dış politika meselesi değil; doğrudan sınıf mücadelesinin bir cephesidir. NATO’dan çıkış talebi, aynı zamanda kendi ülkemizdeki egemen sınıfların emperyalizmle kurduğu organik bağı teşhir etmek ve işçi sınıfının bağımsız, enternasyonalist bir siyasi hattını inşa etmek anlamına gelir.
Savaş tüccarları ve Epstein skandallarının çıkar ortakları, NATO Zirvesi maskesi altında 7-8 Temmuz’da Ankara’da bir araya geliyor. ABD emperyalizminin ve müttefiklerinin dünyayı bir yağma ve savaş alanına çevirme stratejilerinin konuşulacağı bu zirvenin ne Türkiye işçi sınıfına ne de dünya halklarına herhangi bir yarar sağlamayacağı açıktır.