Anasayfa / Gençlik / Hindistan’da Gençlik Ayakta! Oy Hırsızlığına Karşı Kitlesel Seferberlik

Hindistan’da Gençlik Ayakta! Oy Hırsızlığına Karşı Kitlesel Seferberlik

Hindistan’da Gençlik Ayakta! Oy Hırsızlığına Karşı Kitlesel Seferberlik

Fransız Gençliği sokaklarda mücadeleyi büyütürken dünyanın öteki tarafında, Hindistan’da süren protestolar inatçı hükümetlerin bile sürekli ve kitlesel baskı karşısında geri adım atmaya zorlanabileceğini göstermektedir.

Hareketin gündemi hâlâ burjuva demokrasisinin sınırları içinde kalıyor. Oysa burjuva demokrasisinin doğası gereği sınırlı olduğu gerçeği göz ardı ediliyor; çünkü bu, egemen sınıfın demokrasisidir. Sistem, işçilerin yaşam koşullarını iyileştirmek, hele onlara gerçek bir iktidar gücü kazandırmak üzere tasarlanmamıştır. Sistemin amacı, sınıf çelişkilerini burjuvazinin çıkarları doğrultusunda yönetmektir.

Hareket, sistemin köklü biçimde yeniden yapılandırılmasını talep edecek şekilde genişletilmelidir. Bu mücadele, özünde kast egemenliğini hedefleyen bir hareket olan Hindutva’ya karşı bilinçli ve kararlı bir mücadeleyle birleştirilmelidir.

Mazdoor Inquilab – Hindistan / 12 Ekim 2026

Marksizm Şimdi! 1. Sayı Duyuru - Geniş

Hindistan’da Ulusal Uygunluk ve Giriş Sınavı (NEET) sınavının feci biçimde yönetilmesine karşı ilk protestoları Cockroach Janata Party (CJP – Hamamböceği Halk Partisi) başlatmıştı. O dönemde Delhi’deki genç protestocular, polisin sert müdahalesiyle karşılaşmıştı. Bu kez hükümet, protestolara karşı çok daha kapsamlı bir saldırı başlattı. Temmuz ve ağustos aylarında gerçekleşen protestolar, dönemin Eğitim Bakanı’nın istifasıyla sonuçlandı. Önceki protestoların başarısı, “Cockroach Janata Party” (Hamamböceği Halk Partisi) adı altında örgütlenen gençlik hareketine yeni bir cesaret kazandırdı.

Benzer biçimde, Hindistan Seçim Komisyonu’nun ülke genelinde yürüttüğü ve seçmen kütüklerinin kapsamlı biçimde yeniden düzenlenmesini öngören Özel Yoğun Revizyon (Special Intensive Revision – SIR) uygulaması sonucunda oyların çalınmasına karşı yeni bir hareket başladı. Bu sürecin son halkası, seçimlerden hemen önce Yeni Delhi’de seçmen kütüklerinin yeniden düzenlenmesi oldu.

BJP’nin yolsuzluklarından zaten öfkeli olan gençler, kitlesel biçimde harekete geçti. Kuzey ve Batı Hindistan’ın çeşitli bölgelerinde, hem merkezi hükümette hem de BJP’nin iktidarda olduğu eyaletlerde BJP yönetimine karşı gençlik protestoları patlak veriyor. Son protesto dalgasında, özellikle Kongre Partisi başta olmak üzere burjuva partilerinin rolü önceki dönemlere kıyasla belirgin biçimde büyüdü.

Oyların çalınmasına karşı yürütülen kampanyaya öncülük eden Kongre Partisi, önceki seçimlerde seçmenlerin isimlerinin seçmen listelerinden sistematik biçimde silinmesine dikkat çekmişti. BJP’nin Batı Bengal’de beklenmedik ölçüde ezici bir zafer kazanması da bu stratejinin etkisini daha görünür kıldı.

BJP, gençler ve Hindistan köylülüğünün geniş kesimleri arasında büyüyen öfke ve hoşnutsuzluğa rağmen 2024 seçimlerini kıl payı kazanmıştı. İktidarı kaybetme korkusu, BJP’yi seçimleri kazanmak için yeni bir yönteme yöneltti: seçmen kütüklerini yeniden düzenleyerek bazı isimleri oy kullanma hakkından mahrum bırakmak. İlk bakışta makul bir idari işlem gibi sunulabilen bu süreç, Bihar ve Batı Bengal’deki uygulamalarda görüldüğü üzere, yüz binlerce seçmenin hiçbir makul gerekçe olmaksızın listelerden silinmesine yol açtı.

Bu düzenlemeler, orantısız biçimde yoksulları ve Müslüman azınlıkları etkiledi. Her iki kesim de BJP’ye karşı çıkıyor. Özellikle kuzeydeki Uttar Pradesh eyaletinde seçmen kütüklerinin yeniden düzenlenmesi sonucunda listelerin yüzde 18’e varan bölümü silinirken, Yeni Delhi’de seçmen listelerinin üçte biri temizlendi.

Nadir görülen bir gelişmeyle CJP ve burjuva muhalefet partileri, daha önce birlikte hareket etmedikleri BJP’ye karşı güçlerini birleştirdi. Paniğe kapılan BJP yönetimi, Delhi’de neredeyse tam bir kapanma uyguladı: Protesto alanının dört kilometre çevresinde internet erişimini kesti, göstericilerin başkente ulaşmasını engellemek amacıyla tren ve metro seferlerini durdurdu. Polis, sert müdahalenin açık bir göstergesi olarak CJP’nin tüm lider kadrosunu Delhi’ye daha ayak basamadan uçaktan gözaltına aldı. Ünlü Hintli sosyal medya içerik üreticisi Dhruv Rathee ise Gurgaon’daki evinden adeta kaçırıldı.

Önceki protestolarda da görüldüğü gibi, polisin her baskı girişimi gençlerin daha büyük bir coşkuyla harekete katılmasıyla karşılandı. Barışçıl yürüyüşler ve toplantılar, Delhi polisi ile polis koruması altında harekete geçirilen silahlı Hindutva militanlarının şiddetiyle bastırılmaya çalışıldı.

Hükümetin protestoları engelleme girişimleri başarısız oldu. Şimdi ülkenin dört bir yanında yankı bulan bu eylemleri yaygınlaştırmak ve güçlendirmek için planlar yapılıyor.

Arka Plan

Seçim Komisyonu’nun iktidarla işbirliği yaptığına ilişkin kuşkular, uzun süredir Hindistan kamuoyunda herkesin bildiği bir sır niteliğindeydi. Baş Seçim Komiseri Gyanesh Kumar, Modi hükümetinin başlıca siyasi zaferlerinde merkezi rol oynamış, deneyimli bir Hindistan İdari Hizmetleri (IAS) bürokratıdır. 370. maddenin kaldırılmasına ilişkin kararın tartışma yürütülmeden geçirilmesini sağlayan parlamento süreçlerinin manipüle edilmesinde rol oynamıştı. Ayrıca tarihi Babri Camii’nin yıkıldığı alana Ayodhya’da Ram Tapınağı’nın inşa edilmesine onay verilmesi sürecinin de merkezinde yer almıştı.

Modi hükümetine sunduğu hizmetlerin karşılığında Gyanesh Kumar, Seçim Komisyonu’nun başına getirildi. Baş Seçim Komiseri olarak, bugüne kadar Hindistan demokrasisine yöneltilen en kapsamlı saldırılardan biri sayılabilecek seçmen kütüklerinin Özel Yoğun Revizyonu sürecinin merkezinde yer aldı.

Gyanesh Kumar’ın hükümet tarafından gerçekleştirilen çok sayıda seçim sahtekârlığıyla doğrudan bağlantılı olduğu uzun süredir şüphe konusu olmuştu. Tarafsız olması gereken Seçim Komisyonu, sürekli olarak BJP lehine hareket etmişti. Artık gerçek açığa çıkmış durumda.

Indian Express gazetesinin ortaya çıkardığı bilgiler, seçmen kütüklerini yeniden düzenleme operasyonunun eyalet seçimlerinde BJP’nin zaferlerini güvence altına almak amacıyla yürütüldüğünü açıkça ortaya koydu. Baş Seçim Komiseri tek başına hareket edemez; komisyon üç üyesinin uzlaşmasıyla çalışır. Gyanesh Kumar, Bihar, Maharashtra, Batı Bengal, Delhi ve Odisha’daki Özel Yoğun Revizyon süreçlerini hızla ilerletti. Bu bölgelerin her birinde BJP seçimlerden galip çıktı.

Özel Yoğun Revizyon uygulamalarına karşı Batı Bengal de dâhil olmak üzere çeşitli eyaletlerde farklı zamanlarda protestolar düzenlendi. Ancak bu eylemler hükümeti geri adım atmaya zorlayamadı. Hükümet, açıkça adaletsiz olan seçmen listesi düzenlemelerine yöneltilen eleştirileri sürekli olarak sahte seçmenler, yasa dışı göç ve bölgesel partilerin yolsuzlukları söylemiyle karşılamaya çalıştı. Bugün sokaklara çıkan gençlerin protestoları, bu argümanları etkisizleştiriyor.

Protestolar

CJP yönetimi, eylemden önceki haftalarda Yeni Delhi’deki Jantar Mantar protesto alanında bir gösteri düzenleyeceğini duyurmuştu. Önceki protestolarda olduğu gibi, çeşitli partilerin gençlik örgütlerinin temsilcileri de Delhi’deki eylemlere katılarak harekete güç kazandırmaya hazırlanıyordu. Aynı zamanda Mumbai’de de geniş katılımlı mitingler düzenlendi.

Mumbai’deki protestolar kalabalıktı; ancak temmuz ayındaki eylemlerde görülen kendiliğinden gelişen dinamizmden yoksundu. Hükümet, bu kez baskı politikalarının protestoları daha başlamadan boğabileceğine güvenmiş olabilir. Eylem planlarının açıklanmasının ardından hükümet de hazırlıklarını yaptı: 30 binden fazla polis ve paramiliter güç konuşlandırıldı; ayrıca sayısı bilinmeyen Hindutva militanları da devreye sokuldu.

Protesto alanının dört kilometre çevresinde internet erişimi kısmen kesildi, başkentin geri kalanında ise internet ciddi biçimde yavaşlatıldı. Yeni Delhi’de çok sayıda metro hattı kapatıldı, tren seferleri iptal edildi ve yollar trafiğe kapatıldı. Bütün bunlar, barışçıl göstericilerin kent merkezinde bir araya gelmesini önlemek için yapıldı.

Yeni Delhi polisi, diğer eyaletlerin polis teşkilatlarından farklı bir konuma sahip. Delhi bir Birlik Bölgesi olduğu için polis doğrudan, kötü şöhretiyle bilinen İçişleri Bakanlığı’nın kontrolünde. Bakanlığın başındaki Amit Shah, Modi’nin en yakın siyasi müttefiki ve BJP’nin seçim zaferlerini sağlayan çok sayıda seçim sahtekârlığının başlıca mimarlarından biri.

Hükümet, önceki protestoların yarattığı siyasi darbeyi unutmamıştı ve intikamcı bir ruh hali içindeydi. Aynı başarının yeniden yaşanması riskini almak istemiyordu.

Delhi kuşkusuz protestoların merkez üssüydü; ancak diğer büyük kentlerde de dayanışma eylemleri düzenlendi. Kalküta’da solcu öğrenci sendikalarının öncülüğünde protestolar gerçekleştirilirken Mumbai ve Pune’da da gösteriler yapıldı.

Baskının en sert olduğu yer Delhi’ydi. Polis, protestocuları keyfî biçimde gözaltına aldı ve onlara karşı şiddet uyguladı. Kadınlara ve çocuklara saldırmaktan çekinmedi. Gazeteciler ve aktivistler de saldırıların hedefi oldu. Polis, daha önce görülmemiş bir pervasızlık ve çaresizlik içinde hareket ediyordu. Ana protesto alanının kapatılması üzerine eylemler kentin farklı bölgelerine yayılan daha küçük toplantılara dönüştü. Polis, gösterileri dağıtmak amacıyla protestocuları nerede bulduysa orada saldırıya uğrattı.

Gün boyunca burjuva muhalefet partilerinin liderleri de protestolara katılarak eylemcilerle dayanışma içinde olduklarını açıkladı. Polis, eski eyalet başbakanlarını ve Yüksek Mahkeme avukatlarını gözaltına almaya kadar varan müdahalelerle bu isimleri de hedef aldı.

Hükümet ağır bir baskı politikası uyguladı; ancak bu, protestocuları yıldırmadı. Kentin farklı bölgelerinde kendiliğinden gelişen toplantılar, BJP hükümetine karşı mücadeleyi sürdürdü. Eylemler güç kazandıkça polis baskısı muhalefet liderlerini de kapsadı ve bu isimler de gözaltına alındı.

Günün sonunda baskının boyutları daha açık biçimde ortaya çıkınca protestocular, kampanyayı ertesi gün de sürdürme kararı aldı. 11 Ekim’deki görüntüler, 10 Ekim’de yaşananları andırıyordu: Protestocular, diyalog kurmak yerine baskıyı tercih eden hükümete duydukları öfkeyi dile getiriyordu. Bütün bunlar, Baş Seçim Komiseri’ni korumak uğruna yapılıyordu.

Hükümetin eylemleri, Hindistan halkını muhalefet partilerinden uzaklaştırmak bir yana, hükümete karşı tepkiyi güçlendiriyor. Hükümet yanlısı medya propagandacıları ne kadar çabalarsa çabalasın, kamuoyunun tutumu hükümete ve onun protestoları bastırmak için diyaloğu reddeden yaklaşımına karşı olmaya devam ediyor.

Hindistan’da Gençlik Ayakta! Oy Hırsızlığına Karşı Kitlesel Seferberlik

Ekim ve Temmuz Protestoları Arasındaki Farklar

Bu protestoların en dikkat çekici özelliklerinden biri, yerleşik siyasi partilerin üstlendiği öncü roldü. Bu kez ana akım burjuva partileri ve onların gençlik örgütleri çok daha görünür bir konumdaydı; hatta hareketin öncülüğünü yaptıkları bile söylenebilir. Özellikle Kongre Partisi, örgütsel gücünü harekete destek vermek için seferber etti. Bununla birlikte, kitlesel seferberliklerin en aktif katılımcıları solcu öğrenci sendikaları olmaya devam etti. Bu durum, solcu öğrenci sendikalarının kentteki yürüyüşlere öncülük ettiği Batı Bengal’de özellikle belirgindi.

“Oy hırsızlığı” (Vote chori) meselesini ilk gündeme getiren, Bihar’da Kongre Partisi ve müttefikleriydi. Kongre ve müttefikleri, aynı konuda 6 ve 7 Ekim’de Delhi’de protestolar düzenledi. Bu eylemler sırasında Kongre yönetimi, bugün protestoculara saldıran aynı Delhi polisi tarafından kısa süreliğine gözaltına alındı.

Temmuz ayında NEET sınavındaki yolsuzluklara ve sınav sorularının sızdırılmasına karşı düzenlenen protestolar, esas olarak CJP tarafından solcu öğrenci sendikalarıyla ittifak içinde örgütlenmiş ve yürütülmüştü. Bu kez ise burjuva partileri, özellikle Kongre Partisi, harekette öncü bir rol üstlendi. Talepler bakımından da Baş Seçim Komiseri’nin istifası talebi CJP’den çıkmadı; bu talebi Kongre Partisi ve INDI İttifakı’nın liderleri gündeme getirdi.

Bu protestolarda da solcu öğrenci sendikaları, özellikle Hindistan Komünist Partisi (Marksist-Leninist) ile bağlantılı Tüm Hindistan Öğrenci Birliği (AISA) ve Hindistan Komünist Partisi (Marksist) ile bağlantılı Hindistan Öğrenci Federasyonu (SFI), öncü roller oynadı. Bu örgütlere Milliyetçi Kongre Partisi (NCP) ve Kongre Partisi’nin gençlik örgütleri de destek verdi.

Ancak bu durum, protestoların önemini gölgelememelidir. Bu rapor kaleme alınırken 10 Ekim’de başlayan kitlesel seferberlikler hâlâ devam ediyordu. Bu eylemler, BJP öncülüğündeki Hindutva yönetimi altında ağır koşullarda yaşam mücadelesi veren Hindistan gençliğinin biriken öfkesini açığa çıkarıyor. Devletin baskıcı müdahaleleri, BJP’nin Hindistan’daki demokratik işleyişi ne ölçüde içini boşaltarak işlevsizleştirdiğini de gösteriyor. Yaşananlar, 1970’lerdeki olağanüstü hâl dönemini ve antikomünist baskıları hatırlatıyor.

Eleştirel Ama Koşulsuz Destek

Protestolara öğrenci ve gençlik örgütleri öncülük ediyor; ancak hareket yalnızca öğrencilerden oluşmuyor. İşçiler, köylüler, aydınlar ve meslek sahipleri de seferberliklere katıldı. Farklı sınıflardan kesimlerin bir araya gelmesi, toplumun geniş bir bölümüne yayılan öfkeyi yansıtıyor. BJP hükümetini desteklemeyi sürdüren başlıca kesimler, Hindutva taraftarları ve BJP’yi kârları uğruna demokrasiyi askıya almaya hazır bir iktidar olarak gören kapitalist sınıftır.

Mevcut hükümetin demokrasiye yönelik saldırıları, sömürüyü daha da yoğunlaştırmayı hedefleyen kapitalist sınıfın çıkarlarıyla örtüşüyor. Bu politikalar genç işçilerin sömürüsünü artırmayı, kırsal bölgelerdeki emekçilerin daha fazla sömürülmesini sağlamayı, köylüler üzerindeki baskıyı yoğunlaştırmayı ve Hindistan işçi sınıfının sıradan insanları için yaşamı daha da çekilmez hâle getirmeyi amaçlıyor. Aynı zamanda Hindistan’ı kast temelli bir apartheid devletine dönüştürmeyi hedefleyen Hindutva hareketinin gündemine de hizmet ediyor. Bu düzende Hindu olmayan azınlıklar ikinci sınıf yurttaşlara dönüştürülürken alt kastlardan gelen Hintliler yoksulluğa mahkûm ediliyor. Seçmen kütüklerinin yeniden düzenlenmesi bu gündemi bütün açıklığıyla ortaya koyuyor: Listelerden silinenler arasında Müslümanlar ve yoksullar ezici bir ağırlığa sahip.

Bütün bunlar dikkate alındığında, mevcut seferberliklerin ve taleplerinin fazlasıyla sınırlı kaldığını kabul etmek gerekiyor. Solcu öğrenci sendikaları hareketin içinde aktif ve kararlı biçimde yer alıyor; ancak bu katılım, hareketin niteliğini dönüştürmeyi ya da Gyanesh Kumar’ın istifasının ötesine geçen yeni bir siyasal program geliştirmeyi henüz sağlayamadı.

Hareketin gündemi hâlâ burjuva demokrasisinin sınırları içinde kalıyor. Oysa burjuva demokrasisinin doğası gereği sınırlı olduğu gerçeği göz ardı ediliyor; çünkü bu, egemen sınıfın demokrasisidir. Sistem, işçilerin yaşam koşullarını iyileştirmek, hele onlara gerçek bir iktidar gücü kazandırmak üzere tasarlanmamıştır. Sistemin amacı, sınıf çelişkilerini burjuvazinin çıkarları doğrultusunda yönetmektir.

Hindistan’da burjuva demokrasisi bugüne kadar 79 yıldır varlığını sürdürüyor. Bu dönemin en az 70 yılında, iki büyük merkezi partiden biri siyasi hegemonyasını korudu: Kongre Partisi 54 yıl, BJP ise 17 yıl boyunca iktidarda kaldı. Sistem, bu tür hegemonik siyaseti destekleyecek biçimde kurulmuştur. Gelecekte BJP iktidardan uzaklaştırılabilir; ancak köklü bir değişim yaşanmadığı takdirde, belki yeniden Kongre Partisi öncülüğünde olmak üzere, aynı hegemonya siyasetine geri dönülecektir.

İşçi sınıfı ve köylülük açısından sonuçta hiçbir şey değişmeyecektir. Gençliğin mücadele enerjisi bir kez daha tüketilecek ve toplum kendisini başlangıç noktasında bulacaktır.

SIR uygulamasına ve Baş Seçim Komiseri’ne karşı yürütülen seferberlikler önemlidir; çünkü örgütlü gençliğin gücünü ortaya koymaktadır. En inatçı hükümetlerin bile sürekli ve kitlesel baskı karşısında geri adım atmaya zorlanabileceğini göstermektedir. Gerici polis şiddetiyle yüz yüze gelen gençlerin cesaretini ve devrimci mücadelenin potansiyelini gözler önüne sermektedir.

Gençlik, Hindistan’da bugün varlığını sürdüren sınırlı burjuva demokrasisini korumak için mücadele yoluna girmiştir. Ancak bu sistem, işçi iktidarının alternatifi değildir; kendi başına nihai bir amaç da olamaz. Bununla birlikte, burjuva demokrasisinin korunması, işçi sınıfının çıkarlarını ilerletmek bakımından önemlidir. Burjuva demokrasisi, işçi sınıfına, gençliğe ve köylülüğe kapitalist sınıfa karşı mücadele edebilecekleri bir alan açar. Sınırlı da olsa elde edilen kazanımlar önemlidir ve savunulmalıdır. Fakat bu mücadele, burjuva demokrasisinin genel sınırları ve özellikle Hindistan’daki sistemin kendine özgü sınırlılıkları bilinciyle yürütülmelidir.

Hindutva öncülüğündeki hükümetin aralıksız baskıları karşısında, Hindistan’ın dört bir yanında sokaklara çıkan gençlerle tam dayanışma içinde olduğumuzu ilan ediyoruz. Bununla birlikte, mücadeleyi yalnızca Gyanesh Kumar’ın istifasını talep etmekle sınırlamak yeterli değildir. Hareket, sistemin köklü biçimde yeniden yapılandırılmasını talep edecek şekilde genişletilmelidir. Bu mücadele, özünde kast egemenliğini hedefleyen bir hareket olan Hindutva’ya karşı bilinçli ve kararlı bir mücadeleyle birleştirilmelidir.

Bundan Sonra Ne Yapılmalı?

Bu rapor kaleme alınırken Kongre Partisi, Modi hükümetine karşı yeni bir seferberlik başlatacağını duyurmuştu. Partinin lideri ve muhalefet lideri Rahul Gandhi, Gyanesh Kumar’ın istifasını talep eden ve Yüksek Mahkeme’nin müdahalesini isteyen bir dilekçeyi sunmak üzere Yüksek Mahkeme’ye yürüyüş düzenledi.

Yüksek Mahkeme daha önce Delhi polisinin aşırı müdahalelerini eleştirmişti. Keyfî gözaltılara ve metro istasyonlarının keyfî biçimde kapatılmasına karşı bir karar alınmıştı. Normal koşullarda hükümet yanlısı bir tutum sergileyen Yüksek Mahkeme’nin bile hükümete karşı harekete geçmek zorunda kalması, durumun ciddiyetini ortaya koyuyor.

Hareketi sürdürmek için bir plan mevcut olsa da taleplerin ve eylem biçimlerinin nasıl ileri taşınacağı konusunda henüz net bir strateji bulunmuyor. Protestolar taleplerini genişletmez ve mücadele yöntemlerini ileri taşımazsa, sürekli baskı ve uzlaşmacı taktikler halkın mücadele enerjisini tüketebilir. Hükümetin izlemeyi amaçladığı strateji de bu olabilir.

Bu stratejiye karşı tek çözüm, protestoları ve gençlik hareketini yeniden canlandıracak, mücadeleyi sürekli olarak ileri taşıyan bir strateji geliştirmektir. Burjuva muhalefetinin bunu başarıp başaramayacağı ise henüz belli değil.

Etiketlendi: